به نام خدا یه لحظه بودنت در کنار گلدان کوچک خشکیده اش نشست و با ناراحتی دستی مابین گلبرگ های خشک آن کشید. دستان کوچکش، ظریف تر از آن بود که تیغ گل را لمس کند. خراشی بر دستش ایجاد شد و شروع به گریه کر

⚜شهر آشوب⚜نویسنده: م.آذر forum_paragraph@درباره یه پزشکه که تمام زندیگیش کارو درس و دانشجوهان... از بچگی تنها زندگی کرده و یه راز عمیق و تو سینش نگه داشته.. مادرش وقتی کوچیک بوده ترکش کرده و اونو با

⚜صبور وحشی⚜نویسنده: مرضیه رضائی خلاصه:(این رمان بر اساس زندگی واقعی نوشته شده است)ترانه و پدرش که سالهاست قطع نخاع شده است؛ به خانه ای در جنوب شهر نقل مکان میکنند. ترانه در رفت و آمد به مدرسه با صاحب

به نام خدا حفظ گذشته، بیانگر موجودیت یک جامعه و ملت است.تا روزنه ای برای رفع ابهام آیندگان باشد.#زینب_انصاری#کاربر_اختصاصی_انجمنforum_paragraph@*لینک کانال تلگرام انجمن**لینک پیج اینستاگرام انجمن*برای

به نام خدامن در ساختمانهای نیمهکارهبه دنبال کارگری میگردمکه روزی دستهای زمختش دنیایم بود.#مهرا_محمد#کاربر_اختصاصی_انجمنForum_paragraph@*لینک کانال تلگرام انجمن پاراگراف**لینک پیج اینستاگرام انجمن

به نام خدا#ازنویسندهها باید ترسید.باید ترسید از حس ناب نویسنده ها!آن ها هستند که به بی جانترینها جان میدهند، کلمه ها را قطار میکنند تا مسیری بسازند از حس کمیاب انسانی.نگاه نویسنده، نگاهی والاست.

به نام خدا⚜به خاطر چترها⚜مدتهاست نیامدهای.مدتهاست از این شهر مغموم گذر نکردهای. آنقدر که خانههای شهر تا نزدیکی آسمان قد برافراشتهاند، دیوار بر روی دیوار و سقف روی سقف چیدهاند. گویی برای یافتن ت

به نام خدا⚜درد عمیق⚜تا چشم کار میکند بیابان است.خشکی این زمین دل هر رهگذری را میخراشد و هیچ موجود زندهای نیست که همدماش بشود.این جادهٔ زمخت طولانی که جای خود دارد، عجیب نمک میزند به زخمهای ترک خ

ⓈﾑℳɨЯⓐ.ო:#پسرکگلفروش بند کتانیاش را سفت کرد و از پلههای زیرزمین اجارهای بالا آمد.شاخهگلهای رزش را از داخل کارتونی که گوشه حیاط پنهانش کرده بود تا مادرش نبیند، برداشت و از خانه خارج

«بیگانۀ آشنا»تازه راه رفتن را یاد گرفته بودم و تمام اهل محلۀمان، پس از شنیدن این موضوع با تعجب به من مینگریستند. میخواستم به آنها بگویم که تقصیر من نیست... اما هیچگاه این کار را نکردم.گوشهای ایستاده بودم و داشتم با یکی از اسباب بازیهایم بازی میکردم و به پچ پچ مردم که لا به لای سخنهایشان ترکیب نه چند...

#مجکاحمد با چوبدستیاش روی زمین اسبی کشید و افسار خیالی را دور مچهای لاغرش پیچید و یک بار دور حیاط یورتمه رفت. ناگهان اسب لبهایش را تکان داد و دهنه را جوید. بعد روی پاهایش بلند شد. احمد از افسار آو